آستانه اشرفیه

گیلان

مثل هر جوان عذب و ناپخته (نمی گویم خام) دیگری که درسش تمام می شود و باید به اجباری برود ما نیز باید به اجباری برویم و این اجباری ما برای اجبار هم که شده باید دقیقا در زمانی و موقعیتی اتفاق بیفتد که وقتی برای موی سر کوتاه کردن ندارم!

حالا نمی دانم با این همه موهای زیاد چگونه به خدمت اجباری باید رفت

الله و اعلم

نیروی دریایی حسن رود

بیخ گوشمان است.اما خدای منان چه بر سر ما آورده ! علی رغم تصور دوستان که مرا آدم خوش شانسی می پندارند و معتقدند من بدون (استغفرالله) پارتی و آشنایی همین استان خودمان تقسیم می شوم خودم در کمال سلامت عقلی و شرعی و جسمی و ج...سی مطمئنم که یک تخت شکسته در گوشه ای از خوابگاه پادگان کنارک چابهار (کنارک چابهار که می گویم فکر نکنید همین چابهار است.300 کیلو متر با چابهار فاصله دارد!!!) برای من مانده که 2 ماه دیگر باید آن را پر کنم.خدا هم خدمتی هایم را از خروپف های دهشت ناک من رهایی بخشد

انشاءالله

دوستان یاران

اگر مدتی وبلاگ را بروز نکردم نگرانم نشوید

نه مریضم و نه گرفتار

در فرایند پر فراز و نشیب و شیب مرد زندگی شدن به سرمی برم